کاش...

دنيا راببين.....

 

                                    

بچه بوديم از آسمان باران مي آمد،بزرگ شده ايم از چشم هايمان مي آيد!

بچه بوديم همه چشماي خيسمون رو مي ديدن،بزرگ شديم هيچكي نمي بينه

بچه بوديم تو جمع گريه مي كرديم، بزرگ شديم تو خلوت

بعضي ها رو كم و بعضي ها رو بي نهايت دوست داريم

بچه كه بوديم قضاوت نمي كرديم و همه يكسان بودن

بچه كه بوديم همه را 10تا دوست داشتيم

بزرگ كه شديم قضاوت هاي درست و غلط باعث شد كه اندازه دوست داشتنمون تغيير كند

كاش هنوزم همه رو به اندازه همون بچگي 10تا دوست داشتيم.

بچه كه بوديم اگه با كسي دعوا ميكرديم 1ساعت بعد ،از يادمون مي رفت

بزرگ كه شديم گاهي دعواهامون سال ها تو يادمون مونده و آشتي نمي كنيم.

بچه كه بوديم گاهي با يه تيكه نخ سرگرم مي شديم

بزرگ كه شديم حتي 100 تا كلاف نخم سرگرم مون نمي كنه

بچه كه بوديم بزرگترين آرزمون داشتن كوچكترين چيز بود

بزرگ كه شديم كوچكترين آرزومون داشتن بزرگترين چيزه

بچه كه بوديم آرزومون بزرگ شدن بود

بزرگ كه شديم حسرت برگشتن به بچگي رو داريم

بچه كه بوديم تو بازي هامون همش اداي بزرگ ترها رو درمي آورديم

بزرگ كه شديم همش تو خيالمون بر مي گرديم به بچگي

بچه كه بوديم درد دل ها را به هزار ناله مي گفتيم همه مي فهميدند

بزرگ شده ايم درد دل را به صد زبان به كسي مي گوييم...هيچكس نمي فهمد

بچه بوديم دوستي هامون تا نداشت

بزرگ كه شديم همه دوستي هامون تا داره

بچه كه بوديم بچه بوديم

بزرگ كه شديم بزرگ كه نشديم هيچ ديگه همون بچه هم نيستيم


اي كاش هيچوقت بزرگ نمي شديم و هميشه بچه بوديم

کاش کودک می بودم تا زود اشتباهاتم را می بخشیدند...................... کاش